Кога твоите чекори одекнуваат низ аеродромските ходници, кога твоето патување те носи во далечни градови низ светот, а потоа погледот ти паѓа на жена со хиџаб која чекори смирено и достоинствено, чувствуваш како да е објавен повикот „Аллаху Акбар“ — но без минаре.
Како преку својот хиџаб да се облекува со знаме што го објавува присуството на исламот на тоа место.
Додека муслиманскиот маж може да се вклопи зад елегантен костум или модерна кошула, муслиманката, преку својот хиџаб, останува недвосмислено знаме — траен симбол што не избледува.
Таа е најјасниот визуелен знак за присуството на исламот во јавната сфера. Поради оваа причина, западната кампања против хиџабот никогаш не беше само културен судир со едно традиционално облекло; во својата суштина, таа беше соочување со јавното сведоштво за постоењето на оваа посебна религија.
Тие разбраа — политички и културно, со голема свесност — дека женскиот хиџаб не е само парче ткаенина. Тој е подвижен религиски симбол, жива, секојдневна објава на исламот во време кога религијата треба да биде ограничена на приватните агли на срцето и спречена да се изразува во јавниот живот.
Во архитектурата на западната цивилизација, сè е подложно на распаѓање, разградување и демонтирање: семејството, религијата, јазикот и идентитетот. Но хиџабот — овој отворен, секојдневен симбол — го пресекува овој контекст на демонтирање.
Жената со хиџаб, додека чекори меѓу луѓето, ја нарушува илузијата за победа што ја негуваат противниците на исламот.
Во нејзиниот едноставен изглед се крие повторно потврдување на правото на исламот да постои, а во нејзиното достоинствено присуство има тивок потсетник на патот кон Небото среде метежот на земниот свет.
Затоа, не е изненадување што медиумите соработуваат, законите се мобилизираат и се покренуваат кампањи за оцрнување и искоренување на овој симбол од свеста и однесувањето.
Противниците на религијата, откако не успеаја да ја погодат суштината на пораката на исламот, наместо тоа се свртеа кон рушење на неговите видливи знаци.
Тие не можат да поднесат обележје што јасно објавува: Исламот е тука. Кога не успеаја да го замолчат објавувањето, се обидоа да го пригушат одекот на неговите симболи.
Затоа, драга сестро, ти не носиш само облека. Ти го носиш знамето на пораката во ера на разводнување.
Им покажуваш на минувачите дека исламот сè уште е жив во овој свет. Преку твојата истрајност, се поразува проектот што настојуваше исламот да го претвори во музејски артефакт наместо во живо присуство.
